‘ไปดูหนัง เดินเล่นและควงแขนใครสักคนค่อยกลับมาเขียนบท’ ทำหนังให้ปังแบบ เจมส์ แมนโกลด์

‘ไปดูหนัง เดินเล่นและควงแขนใครสักคนค่อยกลับมาเขียนบท’ ทำหนังให้ปังแบบ เจมส์ แมนโกลด์

นับตั้งแต่ Girl, Interrupted (1999) หนังดราม่าเล่าถึงวัยหัวเลี้ยวหัวต่อของเด็กสาวนางหนึ่ง มาจนถึง Logan (2017) ฉากสุดท้ายของวูล์ฟเวอร์รีนที่เรารัก ล้วนแล้วแต่เป็นหลักฐานยืนยันถึงความสามารถในการกำกับของ เจมส์ แมนโกลด์ ที่หนังของเขานั้นโดดเด่นที่ความดราม่าและความระทึก พ่วงกับตัวละครเปี่ยมบาดแผลและหญิงสาวมาดแกร่ง ส่วนผสมเหล่านี้ทำให้หนังของเขาประสบความสำเร็จไม่น้อยทีเดียว ทั้งในแง่รางวัลและรายได้ อันที่จริง แก่นแกนหลักที่แมนโกลด์ย้ำเหลือเกินในการทำหนังคือเรื่องบท หากย้อนกลับไปดูประวัติการกำกับของเขาจะพบว่า เกือบทุกเรื่องนั้นเขาเขียนบทเองทั้งหมด “อย่าไปเขียนล่ะว่า…