Editor’s Cut : เรื่องรักธรรมดาของน้าสาว

Home / Editor's cut / Editor’s Cut : เรื่องรักธรรมดาของน้าสาว

จู่ๆ ผมก็อยากเล่าถึงน้าผู้หญิงคนนึงของผมขึ้นมาครับ

น้าย้ายจากกรุงเทพฯ มาเพชรบูรณ์ตั้งแต่ก่อนที่ผมจะจำความได้ หลังจากที่แม่ตัดสินใจมาสอบบรรจุเป็นครูพร้อมพ่อ ลงหลักปักฐานสร้างครอบครัวและคลอดผมที่นั่นได้เพียงไม่กี่ปี แม่กับพ่อมักพาผมไปเยี่ยมน้าในตัวเมืองแทบจะทุกสัปดาห์ บางวันแค่พบหน้าค่าตากันเพียงไม่กี่ชั่วโมง แต่บางวันก็ถึงขั้นนอนค้างอ้างแรมกันยกบ้าน และก็เพราะความเป็น ‘คนอารมณ์ดีตลอดเวลา’ ของน้านี่เอง ที่ทำให้เด็กขี้อายอย่างผมมีรอยยิ้มและเสียงหัวเราะได้อยู่เสมอ

ผมเคยคิดว่าที่น้าอารมณ์ดีแบบนี้ เพราะน้าไม่เหงา น้ามี ‘เพื่อนร่วมบ้าน’ เป็นครูผู้หญิงใจดีที่สนิทกันกับแม่

ตั้งแต่ตอนเรียนอนุบาล ประถม มาจนถึงมัธยม ผมมักเห็นน้าสองคนนี้อยู่ด้วยกันเกือบทุกครั้งที่พวกเราเจอกัน ไม่ว่าจะเป็นตอนที่เราผลัดกันไปหาที่บ้าน, นัดกินข้าวข้างนอก, ขับรถเที่ยวอำเภอใกล้ๆ หรือออกเดินทางไกลไปต่างจังหวัดด้วยกัน เราสองบ้านมักใช้เวลาชีวิต-นอกเหนือจากการเรียนและการทำงาน-ร่วมกันอย่างสรวลเสเฮฮา ก่อนที่ผมจะมาเริ่มเข้าใจ ‘ความจริง’ หลายๆ อย่างในชีวิต ก็เอาเมื่อตอนเรียนอยู่ชั้นมัธยมต้น

The Hours

ความจริงอย่างแรกก็คือ น้าทั้งสองไม่ใช่ ‘เพื่อนร่วมบ้าน’ …แต่เป็น ‘คนรัก’ ของกันและกัน

นอกจากนั้น ผมก็ยังพบความจริงที่ว่า น้าไม่ใช่ ‘คนอารมณ์ดีตลอดเวลา’ อย่างที่ผมเคยคิด เพราะบางวันน้าก็หงุดหงิดและเสียงดังเพราะสุดจะทนกับชีวิตคู่ที่ไม่เป็นไปอย่างใจ แต่บางวันน้าก็เศร้าซึมและน้ำตาไหลเพราะเห็นคนข้างๆ ต้องทนทุกข์ทรมานกับอาการเจ็บไข้ได้ป่วย – ชีวิตคู่ของน้ามีทั้งเรื่องดีและร้าย มีทั้งช่วงที่เต็มตื้นและขาดพร่อง มีทั้งเวลาที่โอบอ้อมและเห็นแก่ตัว มีทั้งด้านสว่างและด้านมืดมาโดยตลอด

แต่กระนั้น ผมกลับไม่เคยคิดว่ามันเป็นเรื่อง ‘ผิดปกติ’ ที่ผู้หญิงสองคนนี้จะรักกัน เพราะตลอดระยะเวลากว่า 30 ปีที่ผ่านมา ชีวิตคู่ของน้าทั้งสองของผมเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ ด่าทอ และร่ำไห้ ไม่ต่างกับคู่รักอื่นๆ ที่ผมรู้จักเลยสักนิด

มันก็เป็นแค่เรื่องรักธรรมดาๆ อีกเรื่องนึงบนโลกใบนี้เท่านั้นเอง

 

ธีพิสิฐ มหานีรานนท์

บรรณาธิการ BIOSCOPE