Kirakira Hikaru Kirakira เป็นประกาย Twinkle

Editor’s Cut : Twinkle หนังดัดแปลงจากวรรณกรรมญี่ปุ่นยุค 90 ที่ผมรัก

Home / Editor's cut / Editor’s Cut : Twinkle หนังดัดแปลงจากวรรณกรรมญี่ปุ่นยุค 90 ที่ผมรัก

จะว่าไปแล้ว, ในโลกของ ‘วรรณกรรมญี่ปุ่น’ มีนิยายที่ผมรักมากอยู่เล่มนึงครับ

นิยายเล่มนั้นคือ Kirakira Hikaru (หรือ ‘Kirakira เป็นประกาย’) ในปี 1991 ของ คาโอริ เอคุนิ ที่ผมสุ่มหยิบมาจากหลืบชั้นของร้านหนังสือสักแห่งเมื่อราวสิบกว่าปีก่อน ซึ่งหลังจากที่ได้อ่านรวดเดียวจนจบ ผมก็หลงเสน่ห์ตัวละครทั้งสามและความสัมพันธ์นอกกรอบของพวกเขา -ทั้ง โชโกะ นักแปลสาวติดเหล้าที่มักพาเรื่องปวดหัวมาให้สามี, มุตสึกิ นายแพทย์หนุ่มใจเย็นผู้ยอมรวมหัวแต่งงานกับเธอเพื่อให้พ่อแม่ของพวกเขาเลิกวุ่นวายกับชีวิต และ คง นักศึกษาหนุ่มผู้เป็น ‘คู่ขา’ ของมุตสึกิที่ช่วยแต่งแต้มสีสันให้ชีวิตคู่ของสองสามีภรรยา- จนต้องยกให้มันเป็นนิยายเรื่องโปรดแทบจะทันที

แต่กว่าที่ผมจะได้ชม Twinkle -อันเป็นฉบับหนังดัดแปลงในปี 1992 ของ โจจิ มัตสึโอกะ– วันเวลาก็ล่วงผ่านมาอีกหลายปี ซึ่งรสชาติแปร่งปร่าที่ต่างออกไปของฉบับหนัง ก็ทำให้ผมรู้สึกตื่นเต้นไม่แพ้กับตอนที่ได้อ่านฉบับนิยายเลย เพราะนอกจากนักแสดงนำทั้งสามจะรับบทของโชโกะ, มุตสึกิ และคงได้อย่างมีจินตนาการเป็นของตัวเองแล้ว การที่ผู้กำกับเลือกดึงเอาแค่เส้นเรื่อง เหตุการณ์ และรายละเอียดเพียงบางส่วนมาเขย่าให้เข้ากับจินตนาการของตน ก็ช่วยสร้างบรรยากาศอัน ‘สดใหม่’ ที่แม้จะไม่ได้เหมือนกับในนิยายมากนัก แต่ก็เปี่ยมชีวิตชีวาและมีเอกลักษณ์ในแบบของมันเอง

เหนืออื่นใด, ไม่ว่าเรื่องรักของทั้งสามจะถูกเล่าผ่านสื่อชนิดไหน หรือแตกต่างกันในรายละเอียดสักเพียงใด แต่ถ้ามันยังคงทำให้ผมหลงเสน่ห์และเข้าถึงหัวจิตหัวใจของพวกเขาได้ – ก็ถือว่าเรื่องเล่านั้นได้ทำหน้าที่ของตนอย่างสมบูรณ์แล้ว

 

ธีพิสิฐ มหานีรานนท์

บรรณาธิการ BIOSCOPE