Hustlers Jennifer Lopez เจนนิเฟอร์ โลเปซ

Hustlers และ เจนนิเฟอร์ โลเปซ หรือจะถึงเวลาที่เจโลจะชิงออสการ์เสียที

Home / bioscope, Bioscope focus / Hustlers และ เจนนิเฟอร์ โลเปซ หรือจะถึงเวลาที่เจโลจะชิงออสการ์เสียที

ไม่แน่ใจว่าคุณๆ รู้จักหรือจดจำ เจนนิเฟอร์ โลเปซ จากบทบาทไหน อาจจะในฐานะนักร้องสาวอาร์แอนด์บีและเพลงดังอย่าง Jenny from the Block หรือ On The Floor อาจจะในฐานะนักเต้นสาวสะโพกดินระเบิด และอาจจะในฐานะนักแสดงสาวที่ปรากฏตัวในหนังโรแมนติก-คอมิดี้ ฯลฯ และเราอาจจะกล่าวได้ว่า โลเปซหรือที่เรียกกันติดปากว่า ‘เจโล’ นี่แหละที่อยู่มาทุกยุคของจริง แถมล่าสุด ก็เป็นไปได้ว่าโลเปซอาจจะเข้าชิงออสการ์สาขาสมทบหญิงจากหนังร้อนฉ่าลำดับล่าสุดของเธออย่าง Hustlers (2019, ลอรีน สกาฟาเรีย)

สำหรับอุตสาหกรรมภาพยนตร์ โลเปซอาจเป็นที่จดจำจากบทหนังโรแมนติกอย่าง Maid in Manhattan (2002, เวนย์ หวาง) ที่เธอรับบทเป็นเมดสาวโก๊ะกังที่จับพลัดจับผลูได้ออกเดตกับนักธุรกิจหนุ่มรูปงามอย่าง คริสโตเฟอร์ (เรล์ฟ ไฟน์ส) และต้องสวมรอยเป็นสาวไฮโซต่อไปทั้งที่ไม่อยากสักนิด และด้วยทุน 55 ล้านเหรียญฯ หนังโกยรายได้ไปทั้งสิ้น 154.9 ล้านเหรียญฯ จากเรื่องเพ้อฝันแสนอบอุ่นใจ, Anaconda (1997, หลุยส์ โลซา) ในบทหญิงสาวที่บุกเข้าป่าดงดิบและเจองูยักษ์จนต้องวิ่งเอาชีวิตรอดแทบทั้งเรื่อง, Shall We Dance (2004, ปีเตอร์ เชลซอม) ที่ดึงเอาศักยภาพนักเต้นและบุคลิกสดใสของโลเปซมาใช้ได้อย่างชาญฉลาดด้วยการให้เธอรับบทเป็นนักเต้นสาวที่ต้องจับคู่กับนักกฎหมายรูปหล่อ (ริชาร์ด เกียร์)

หรือในยุคหลังๆ โลเปซก็มักได้รับบทเป็นสาวเซ็กซี่แบบ The Boy Next Door (2015, ร็อบ โคเอน) สาวรุ่นใหญ่ที่ไฟสวาทคุโชนตอนได้เจอเด็กหนุ่มข้างบ้าน ก่อนเธอจะค่อยๆ สยองพองขนเมื่อเจ้าหนุ่มที่ว่าดันมีความลับบางอย่างที่อันตรายถึงชีวิต, Parker (2013, เทย์เลอร์ แฮ็คฟอร์ด) สาวร้อนดวงตกที่ดันถูกลากไปเอี่ยวกับเหตุการณ์โจรกรรม… กระทั่งการมาถึงของ Hustlers นี่เองที่หนังได้ใช้พลังการแสดงและความร้อนแรงเฉพาะตัวของเธออย่างเต็มที่

หนังดัดแปลงจากเหตุการณ์จริงของสาวๆ นักเต้นระบำรูดเสาในอเมริกา ที่หลังจากตลาดหุ้นวอลล์ สตรีตดิ่งลงเหวราวปี 2007-2008 พวกเธอที่ใช้เรือนร่างจากเหล่านักธุรกิจก็เป็นอันไม่มีจะกินไปด้วย จึงต้องหาทางทำเงินให้ได้ด้วยการมอมยาลูกค้าชายแล้วรูดบัตรไม่เหลือแม้แต่เหรียญฯ เดียว ราโมนา (โลเปซ) คือแม่งานหลัก เธอคือคนที่รับมือกับลูกค้า คอยจัดหาสาวๆ มาร่วมทัพในวันที่กิจการขยับขยายไปได้ด้วยดี ขณะที่ เดสทินี (คอนสแตนส์ วู) สาวนักเต้นอีกรายเริ่มคลางแคลงใจในพฤติกรรมและความถูกต้องของสิ่งที่พวกเธอทำอยู่

ดูเผินๆ มันดูเหมือนจะเป็นหนังโจรกรรมเซ็กซี่วาบหวาม กับฉากโลเปซแทบจะใช้ร่างทั้งร่างรูดแท่งเสา (ซี้ด) หากแต่นี่คืออีกหนึ่งบทบาทที่นักวิจารณ์หนังต่างรักและพร้อมใจกันฟันธงว่ามันคงเป็นบทบาทที่ส่งแม่สาวเซ็กซี่รายนี้ชิงออสการ์สาขาสมทบหญิงแน่นอน เพราะมันคือหนึ่งในบทบาทที่ท้าทาย ซับซ้อนและเรียกพลังการแสดงสูงยิ่งกว่าการทำตัวเซ็กซี่และรูดเสาแต่เพียงอย่างเดียว

“ก่อนนี้สัก 30 ปีก่อน ทุกคนเอาแต่พูดกับฉันว่า แม่สาวละติน เอาบทคนสเปนไปเล่นก็แล้วกัน” โลเปซว่า “เป็นแม่บ้านสเปนหรืออะไรทำนองนี้ก็พอแล้ว เราขีดกรอบไว้ให้เธอแค่นี้แหละ”

การสวมร่างเป็นนักเต้นระบำเปลือยที่ใช้ความเป็นหญิงของเธอเองหากินอย่างฉลาดแกมโกงจึงเป็นบทบาทใหม่ๆ ที่ท้าทายเธอเป็นอย่างยิ่ง แม้โลเปซเองจะได้ชื่อว่าเป็นนักเต้นอันดับต้นๆ ของวงการเพลง แถมยังขึ้นแท่นสาวเซ็กซี่จากหลายสำนัก แต่มันก็ยังเป็นคนละเรื่องกันกับการเต้นรูดเสาอยู่ดี “ฉันหวั่นใจมากๆ เลยเพราะไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อน แต่ถึงที่สุด คุณแม่งต้องเชื่อมั่นในพลังของตัวเอง ต้องแกร่ง ต้องมีอำนาจ”

แม้จะเป็นนักเต้นที่เก่งกาจ แต่โลเปซในวัย 50 ก็ต้องไปเรียนเต้นรูดเสากับนักเต้นมืออาชีพ “มันยากมากๆ แบบที่คุณคาดไม่ถึงเลยแหละ เพราะคุณต้องเต้นอยู่บนส้นสักฟุตน่ะ แล้วตอนฉันไปซ้อมครั้งแรก ฉันสวมชุดกีฬาแล้วเตรียมพร้อมร่างกายให้เรียบร้อย กระตือรือร้นมาก แต่ครูฝึกบอกว่า เอาล่ะ อย่างแรก ถอดเสื้อนั่นออกซะ (หัวเราะ)”

นั่นเพราะว่าสิ่งที่ทำให้ร่างกายยึดเหนี่ยวกับเสาเหล็กได้ดีที่สุดคือผิวหนังและแรงเสียดทาน โลเปซจึงต้องถอดเสื้อผ้าเพื่อฝึกซ้อมอย่างหนักตั้งแต่วันแรกและพบว่านี่เป็นสิ่งที่ยากที่สุดที่เธอเคยทำมาเลยทีเดียว อย่างไรก็ดี โลเปซไม่เพียงแต่ร่วมแสดงใน Hustlers แต่เธอยังร่วมโปรดิวซ์ และนั่นทำให้หนังเรื่องนี้มีแต่ผู้หญิงล้วนๆ ไม่ว่าจะเบื้องหน้าหรือเบื้องหลัง และนั่นเองอาจเป็นเหตุผลว่าทำไมหนังจึงเล่าเรื่องผ่านสายตาจของผู้หญิงด้วยสายตาเปี่ยมพลังอย่างเหลือเชื่อ

อย่างไรก็ดี โลเปซไม่ได้มาแค่ขายท่าเต้นหรือความเซ็กซี่ ฉากที่ตราตรึงที่สุดหาใช่ฉากที่เธอเดินเข้าคลับมาอย่างนางพญา, เปิดเสื้อคลุมให้เด็กสาวเข้าไปซุกตัวหาไออุ่นหรือจังหวะแหลกสลายเมื่อถูกตำรวจจับกุมตัว หากแต่เป็นฉากเล็กๆ เมื่อเธอเล่าให้ฟังว่าเธอพกอะไรไว้ในกระเป๋าสตางค์บ้าง และนั่นเองที่เป็นฉากแสนจะอ่อนไหว และการแสดงของโลเปซนี่เองที่ทำให้ฉากเล็กๆ ฉากนี้เปี่ยมชีวิตและน่าจดจำมากที่สุดฉากหนึ่งท่ามกลางแสงสีและความวาบหวิวในหนัง… ซึ่งนี่แหละคือสิ่งที่นักวิจารณ์รักและคิดว่ามันน่าจะส่งเธอไปออสการ์ได้เสียที หลังจากอยู่ในแวดวงนี้มายาวนานกว่าสามทศวรรษ