Leatherface The Character The Texas Chain Saw Massacre Tobe Hooper ตัวละคร หนังโหด ไอ้หน้าหนัง

The Character : Leatherface ‘ไอ้หน้าหนัง’ จอมโหดแห่ง The Texas Chain Saw Massacre

Home / Bioscope focus / The Character : Leatherface ‘ไอ้หน้าหนัง’ จอมโหดแห่ง The Texas Chain Saw Massacre

โดย อินทร์นวัต สังข์มนัส

(ตัดทอนบางส่วนมาจากบทความในนิตยสารไบโอสโคป ฉบับที่ 182)

 

“ผมรู้ว่าตัวหนังมันอาจมีกลิ่นอายของนิทานพื้นบ้านโหดๆ สไตล์พี่น้อง กริมม์ แต่สัตว์ร้ายตัวจริงคือ ‘มนุษย์’ และผมเชื่อว่าท้ายที่สุดเรื่องราวของมนุษย์จะต่อติดกับผู้ชมได้ดีกว่าสัตว์ประหลาดในจินตนาการเสียอีก”

โทบี ฮูเปอร์ ตำนานผู้กำกับผู้ล่วงลับกล่าวถึงตัวละครหลักอย่าง เลเธอร์เฟซ หรือ ‘ไอ้หน้าหนัง’ จาก The Texas Chain Saw Massacre (1974) ผลงานที่ได้ชื่อว่าเป็นต้นกำเนิดให้กับหนังสยองขวัญแนวไล่เชือดที่เรารู้จักกันดีในปัจจุบัน โดยเขาเล่าไอเดียหลักของเหล่าตัวละครสุดวิปริตในเรื่องว่า เป็นเสมือนตัวแทนความเสื่อมโทรมของมนุษยชาติในยุค 70 ที่สังคมอเมริกันต้องเผชิญ ณ ขณะนั้น ไม่ว่าจะเป็นความรุนแรงจากสงครามเวียดนาม รวมไปถึงคดีอื้อฉาวระดับโลกอย่างการโจรกรรมอย่างมีเงื่อนงำภายในอาคารวอเตอร์เกต-สำนักงานใหญ่ของพรรคเดโมแครต-ที่นำไปสู่การลาออกของประธานาธิบดี ริชาร์ด นิกสัน

ในแง่ของการออกแบบตัวละครนั้น เลเธอร์เฟซถูกดัดแปลงมาจากบุคลิกของ เอ็ด เกน ฆาตกรต่อเนื่องจอมโหดแห่งยุค 50 ผู้นิยมเก็บผิวหนังกับกระดูกของบรรดาเหยื่อมาทำเป็นเครื่องนุ่งหุ่มและส่วนประกอบเฟอร์นิเจอร์ ซึ่งจะเห็นได้ชัดว่าพฤติกรรมสยดสยองเกินจริงของเกนและองค์ประกอบสุดเฮี้ยนรอบๆ ตัวเขาได้กลายมาเป็นแรงบันดาลใจหลัก แต่ก็ไม่ได้มีเพียงเรื่องราวดาร์คๆ ที่เป็นแรงบันดาลใจในการสร้างตัวละครสุดโหดตัวนี้ขึ้นมา เพราะฮูเปอร์เองยังบอกอีกด้วยว่า “เลเธอร์เฟซคือเด็กยักษ์ที่ไม่ยอมโต ผมจินตนาการว่าอยากให้เขาดูเหมือนกับ เบบี ฮิวอี” (Baby Huey – เป็ดน้อยตัวยักษ์จากการ์ตูนปี 1949)

หน้ากากสาวแก่
หน้ากากสาวสวย
หน้ากากนักฆ่า

และสิ่งที่จะขาดไม่ได้เลยหากพูดถึง ‘ไอ้หน้าหนัง’ ก็คือหน้ากากที่ตัดปะมาจากผิวหนังมนุษย์นั่นเอง โดยทาง กุนนาร์ แฮนเซน ผู้รับบทเป็นเลเธอร์เฟซฉบับดั้งเดิมกล่าวว่า “ไอเดียหลักของหน้ากากในเรื่องคือ เลเธอร์เฟซไม่มีความรู้สึกนึกคิดเป็นของตัวเอง เขาจำเป็นต้องอาศัยการใส่หน้ากากเพื่อเป็นตัวช่วยในการแสดงออก” โดยหน้ากากแต่ละแบบก็จะบ่งบอกถึง ‘ตัวตน’ ที่แตกต่างกันออกไป – นั่นจึงเป็นสาเหตุที่เราได้เห็นหน้ากากถึง 3 แบบในหนังต้นฉบับ ทั้งหน้ากากสาวแก่ (เวลาทำงานบ้าน), หน้ากากสาวสวย (เวลาร่วมโต๊ะอาหาร) และหน้ากากนักฆ่า (เวลาล่าเหยื่อ) แต่ในฉบับรีเมคยุคหลัง เรื่องราวเบื้องหลังในการใส่หน้ากากของเลเธอร์เฟซได้ถูกปรับเปลี่ยนให้เป็นแค่การบดบังความพิกลพิการของใบหน้าไปแทน อย่างไรก็ดี ใน Leatherface (2017, จูเลียง โมรี และ อเล็กซ็องด์ร บุสตีโญ) อันเป็นหนังภาคก่อน (prequel) ที่เล่าย้อนกลับไปยังจุดกำเนิดของเลเธอร์เฟซอย่างถึงแก่น

Leatherface

ในส่วนของอาวุธอันเป็นเอกลักษณ์หลักของเลเธอร์เฟซอย่าง ‘เลื่อยยนต์’ นั้น ผู้กำกับโทบี ฮูเปอร์ได้ไอเดียมาจากช่วงเวลาขณะที่เขากำลังเบียดเสียดกับผู้คนจำนวนมากที่ออกมาช้อปปิ้งในเทศกาลคริสต์มาส เขาแอบนึกสนุกขึ้นมาในใจว่า “คงจะดีไม่น้อย ถ้าคว้าเอาเลื่อยไฟฟ้ามาใช้เวลาฝ่าฝูงชน!?!” และความคิดติดตลกครั้งนั้นก็ฝังอยู่ในใจเขา จนกลายเป็นที่มาของหนึ่งในอาวุธที่เลื่องชื่อที่สุดในบรรดาหนังสยองขวัญทั้งปวง