As I Lay Dying : ‘เมื่อฉันนอน…กำลังตาย’ กับการ ‘กลาย’ เป็นหนังดัดแปลงในเงื้อมมือของ เจมส์ ฟรังโก

As I Lay Dying : ‘เมื่อฉันนอน…กำลังตาย’ กับการ ‘กลาย’ เป็นหนังดัดแปลงในเงื้อมมือของ เจมส์ ฟรังโก

“ผมพยายามทำความเข้าใจทุกสิ่งทุกอย่างในหนังสือเล่มนี้ให้ได้ มันเป็นเหมือนกับเกมปริศนา …แต่ก็เป็นเกมปริศนาที่ช่างน่าหลงใหลเสียเหลือเกิน” เจมส์ ฟรังโก นักแสดงหนุ่มผู้เคยชิงออสการ์นักแสดงนำชายยอดเยี่ยมจาก 127 Hours (2010, แดนนี บอยล์) กล่าวถึง As I Lay…

Z for Zachariah สิ้นโลกแบบนิยาย หัวใจสลายแบบหนังดัดแปลง

Z for Zachariah สิ้นโลกแบบนิยาย หัวใจสลายแบบหนังดัดแปลง

หมายเหตุ : บทความนี้มีการเปิดเผยเนื้อหาบางส่วนของหนัง / ปรับปรุงเนื้อหาจากบทความในนิตยสาร BIOSCOPE ฉบับที่ 166   “มันคือเรื่องเล่าของวันสิ้นโลก และสถานที่ในเรื่องก็เป็น ‘โอเอซิส’ แห่งสุดท้าย ผมจึงรู้สึกว่ามันเหมาะควรแล้วที่เราจะมุ่งสำรวจตัวละครที่มาจากต่างถิ่นต่างที่เป็นหลัก รวมถึงสถานะของการเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง…

‘คัลต์ได้ …ร้องไห้เป็น’ : Horns กับการ ‘ผสมสูตร’ ให้ครบรสในบทหนังดัดแปลง

‘คัลต์ได้ …ร้องไห้เป็น’ : Horns กับการ ‘ผสมสูตร’ ให้ครบรสในบทหนังดัดแปลง

แฟนตาซี, ธริลเลอร์, สยองขวัญ, ดราม่า, ก้าวข้ามวัย, ตลกเสียดสี ฯลฯ …ไม่ว่าจะเป็นสูตรการเล่าเรื่องแบบใดที่กล่าวไปในข้างต้น เราก็จะสามารถพบเจอได้ในหนังดัดแปลงรสชาติจัดจ้านอย่าง Horns (2013) ของ อเล็กซ็องด์ร อาชา คนทำหนังผู้เป็นหัวหอกของหนังสยองขวัญฝรั่งเศสยุคใหม่ที่แจ้งเกิดมาจาก…

Under the Skin : เขียนบทหนังดัดแปลงให้ ‘แปลกต่าง’ …แต่ ‘เข้าถึงแก่น’ ของต้นฉบับ

Under the Skin : เขียนบทหนังดัดแปลงให้ ‘แปลกต่าง’ …แต่ ‘เข้าถึงแก่น’ ของต้นฉบับ

Under the Skin (2013) ของผู้กำกับ/เขียนบทอย่าง โจนาธาน เกลเซอร์ (Sexy Beast, Birth) ถูกยกย่องให้เป็นหนึ่งในหนังไซ-ไฟร่วมสมัยที่ทรงพลังอย่างแรงในยุค 2010 ด้วยเรื่องราวอันน้อยนิด แต่กลับสร้างความตื่นตะลึงและลุ้นระทึกให้ผู้ชมไปได้ตั้งแต่ต้นจนจบ ผ่านงานภาพที่มีทั้งงดงาม…

4 วิธีการทำหนัง ‘โหดร้าย…แต่ไม่ไร้หัวใจ’ แบบ ทาเคชิ มิอิเกะ

4 วิธีการทำหนัง ‘โหดร้าย…แต่ไม่ไร้หัวใจ’ แบบ ทาเคชิ มิอิเกะ

แม้จะไม่ได้กำกับเฉพาะหนังโหดเลือดสาด แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าคนทำหนังบ้าพลังอย่าง ทาเคชิ มิอิเกะ นั้นขึ้นชื่อลือชาในแง่ของการเล่าเรื่องเพื่อสร้างความ ‘สะพรึงใจ’ ให้แก่ผู้ชมเป็นยิ่งนัก ทั้งด้วยเนื้อหาสุดเพี้ยน เฮี้ยน และชวนเหวอที่หลายคนต้องอุทานว่า “คิดได้ยังไง!?” ไปจนถึงสไตล์ภาพและงานสเปเชียลเอฟเฟ็กต์สชวนแหวะที่ทารุณจิตใจเราได้ไม่หยุดหย่อน จากขบวนหนังในยุคกลางๆ ที่เราคุ้นหูอย่าง Audition…

ชำแหละด้านมืดด้วยความรุนแรงอันเดือดดาล: กฎการทำหนังของ เดอนีส์ วิลล์เนิฟ

ชำแหละด้านมืดด้วยความรุนแรงอันเดือดดาล: กฎการทำหนังของ เดอนีส์ วิลล์เนิฟ

ในอดีต สมัยที่เขายังอยู่ไฮสกูล เขาคือนักเรียนที่ทำคะแนนวิชาวิทยาศาสตร์ได้อย่างเยี่ยมยอดจนทุกคนคาดหวังว่าในอนาคต เมื่อเขาเข้าเรียนมหาวิทยาลัย เจ้าหนูคงจะลงทะเบียนเรียนในวิชาวิทยาศาสตร์สักสาขาหนึ่งในแคนาดาอันเป็นบ้านเกิด หากแต่จุดเปลี่ยนเกิดขึ้นในค่ำวันหนึ่งเมื่อเขา -ในวัยเพียง 14 ปี- ซื้อตั๋วหนังจากโรงเล็กๆ แถวบ้าน ก่อนที่พลังของสิ่งที่เรียกว่าภาพยนตร์เรื่อง Blade Runner (1982) ฝีมือการกำกับของ ริดลีย์ สก็อตต์ จะโถมกระหน่ำเข้าใส่เจ้าหนูจนกลายเป็นหนึ่งในเหตุการณ์ที่ตราตรึงอยู่ในใจเขานับแต่นั้น…

Unbelievable : ดัดแปลง ‘บทความ’ อย่างไร …ให้กลายเป็นซีรีส์ว่าด้วย ‘คดีข่มขืน’ สุดสะเทือนใจ

Unbelievable : ดัดแปลง ‘บทความ’ อย่างไร …ให้กลายเป็นซีรีส์ว่าด้วย ‘คดีข่มขืน’ สุดสะเทือนใจ

แม้จะออกฉายทาง Netflix อย่างเงียบเชียบ แต่ผลตอบรับจากผู้ชม/นักวิจารณ์กลับออกมาดีเกินคาด สำหรับ Unbelievable ซีรีส์ว่าด้วยคดีข่มขืนของ มารี (รับบทโดย เคตลีน เดนเวอร์) เด็กสาววัย 18 ปีที่ตำรวจและคนรอบข้างกล่าวหาว่าเธอ ‘กุเรื่อง’…

เล่าเรื่องซ่อนปมแบบ อากาธา คริสตี ผ่านงานดัดแปลงในโลกภาพเคลื่อนไหว

เล่าเรื่องซ่อนปมแบบ อากาธา คริสตี ผ่านงานดัดแปลงในโลกภาพเคลื่อนไหว

สำหรับหนอนหนังสือทั่วโลก อากาธา คริสตี (1890-1976) คือหนึ่งใน ‘ราชินีนักเล่าเรื่อง’ ตัวฉกาจของโลกวรรณกรรมสืบสวนสอบสวน/อาชญากรรม ผลงานของเธอถูกตีพิมพ์ออกมาทั้งในรูปแบบของนิยายและเรื่องสั้นที่เต็มไปด้วย ‘ลูกล่อลูกชน’ อันแพรวพราวในการปั่นหัวผู้อ่านให้ลุ้นระทึกและเดาทางแทบไม่ถูก โดยมีตัวละครอย่างนักสืบ เฮอร์คูล ปัวโรต์ และคุณนาย มาร์เปิล…

‘การตัดต่อ’ นั้น …สำคัญไฉน : ชำแหละไวยากรณ์ ‘เล่าเรื่อง’ ในโลกภาพยนตร์

‘การตัดต่อ’ นั้น …สำคัญไฉน : ชำแหละไวยากรณ์ ‘เล่าเรื่อง’ ในโลกภาพยนตร์

“ผมรักงานตัดต่อมาก มากเสียจนคิดว่ามันเป็นยิ่งกว่ากระบวนการหนึ่งในการทำภาพยนตร์” สแตนลีย์ คูบริค เจ้าพ่อคนทำหนังยุค 80 กล่าวอย่างแข็งขัน และอาจจะเป็นเช่นนั้นสำหรับเขาจริงๆ เมื่อมองย้อนไปยังหลายต่อหลายฉาก ทั้งตัวละครที่กระชากใบหน้าโผล่เข้ามาหลังจามขวานใส่บานประตู The Shining (1980) หรือฉากมนุษย์วานรโยนกระดูกขึ้นไปบนอากาศแล้วตัดสลับกลับมาเป็นยานรูปร่างเหมือนแท่งสี่เหลี่ยมสีขาวในโลกอนาคตจาก 2001:…